Skip to content
13/01/2011 / filsoof13

شرح مختصر دیگری بر اختیار انسان

علم مطلق در نامتناهی بودن خدا مستتر است. ولی این ملاحظه که خدا هم‌اکنون اعمال مختارانه و آزادانه آینده انسان را می‌داند، مسئله خاصی به بار آورده است.

کسانی که طرفدار این نظر هستند چنین احتجاج می‌کنند که خداوند از آنجا که بی‌زمان است، این تعبیر در مورد او درست نیست که بگوییم رویدادها را از پیش می‌داند. همچنین حتی اگر این تعبیر جایز باشد (و ما از نظرگاه متناهی و محدود خود سخن بگوییم) لازم نیست تصور کنیم که عمل انسان، چون از پیش دانسته شده یا پیش‌بینی شده، لذا خداوند یا عامل دیگری خارج از اراده او آن را تعیین کرده است. قول به اینکه عمل انسان علی‌الاصول قابل پیش‌بینی است برابر با این نیست که بگوییم عامل آن یعنی انسان بر عمل خود تسلط ندارد یا عامل حقیقی نیست و مسئولیت کاری را که کرده است برعهده ندارد. به هر حال این برداشتی از عمل و عملکرد انسان است که بسیاری از فیلسوفان در عصر حاضر طرفدار آنند.

ولی سایر اندیشه‌وران موحد (از همه برجسته‌تر جیمز وارد و ف.ر. تننت) این را متناقض می‌دانند که عمل آزادانه یا مختارانه کسی، پیش از فعلیت یافتن، قابل دانستن یا پیش‌بینی باشد. آنان قاطعانه معتقدند که خداوند نسبت به اعمال اختیاری در آینده انسان علم ندارد و این «علم نداشتن» محدودیتی است که خداوند عالما و عامدا برای محفوظ داشتن حریم آزادی انسان، برای خود برگزیده است.

خدا در فلسفه، پل ادواردز، ترجمه بهاءالدین خرمشاهی

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: