Skip to content
26/12/2010 / filsoof13

به دوستم ح.

دوستت دارم دخترجان، نه به خاطر حرفهایی که می‌زنی و می‌زنم، نه به خاطر شکلات‌های داغ و قهوه‌ها و بستنی‌هایی که با هم خورده‌ایم و می‌خوریم، نه به خاطر پیاده‌روی‌های جان‌بخشی که می‌کنیم، نه به خاطر جزوه‌هایی که برایم نوشته‌ای، نه به خاطر اینکه آن‌قدر مهربان و سخاوتمند تحملم می‌کنی. دوستت دارم به خاطر آن‌ نگاهی که وقتی حرف می‌زدی خیره مانده‌ بود به دوردستی که دیوارهای تنگ اطرافمان را برداشته بود و من و تو را رها کرده بود از قفس تنگ بودنمان.

مطمئنم خدا از داشتن تو خوشحال است.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: