Skip to content
08/10/2010 / filsoof13

.

«همه حق دارند» همیشگی‌ام هنوز کار می‌کند، «هیچ‌کس نسبت به من وظیفه‌ای ندارد و هرچه کرده و می‌کند، لطف است» هم. دو سه باری امتحان‌شان کردم، سوال‌جواب‌شان کردم، آب و روغن میزان ِمیزان.

غلط‌‌های خودم را هم هر روز صبح می‌گذارم جلوی آینه، می‌شوند دو برابر. حواسم به‌شان هست.

با این‌‌همه دل‌شکستگی عمیق و بدی دارم. دل‌نازکی دیوانه‌کننده‌ای، زخم هر روز تازه‌شونده‌ای.

حس‌اش می‌کنم، دردش را می‌کشم.

به‌م سکوت می‌دهد، و خیره ماندن به یک نقطه‌ی بی‌معنا، و اشک‌های بی‌هوای آبروبر. حس‌اش می‌کنم و نمی‌فهمم‌ش.

نمی‌فهمم‌ش و زخم هی عمیق‌تر می‌شود، خون‌ریزتر، ناسورتر.

http://lahhzeh.blogfa.com

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: