Skip to content
22/08/2010 / filsoof13

همه چی آرومه؟!؟

می‌خواستم مطلبی درباره موضوع جبر و اختیار بنویسم بس فلسفی و پرمغز! کلی هم در طول روز بهش فکر کرده بودم و مخ ترکانده بودم اما الان که وقت نوشتنه فلسفی نوشتنم نمیاد. موضوع اختیار می‌تونه تا فردا یا هر موقع دیگه که حالشو داشته باشم صبر کنه. مطلبی خوندم که نمی‌دونم بگم شعره یا نثر. حتی نمیشه گفت شعر سپیدی چیزیه. اما مهم اینه که منو گرفته. هرکسی که یکبار این حس رو تجربه کرده باشه می‌دونه چه معنی تلخ و شیرین توامانی داره. اصلا اگر آدم هیچ‌وقت توی همچین فاز گیر دادن لجبازانه‌ای نبوده باشه نصف عمرش بر فناست. اون مطلب از این قراره:

قول

منتظرت می مونم،

نشسته توی کافه تریا

روی نیمکت پارک

ایستاده جلوی ویترین یه مغازه

کنار ایستگاه مترو.

.

منتظرت می مونم،

وقت کشیدن سیگار

مزه کردن قهوه

خوندن یه کتاب

نوشتن خاطرات

دیدن یه فیلم

شنیدن ترانه.

.

منتظرت می مونم،

زیر تیغ آفتاب

تند رگبار

ریز برف.

.

با همین دستای خالی،

منتظرت می مونم.

وقتی سرم پر رویا س،

منتظرت می مونم.

.

منتظرت می مونم،

وقتی همه بار و بندیل سفر بستن

تو چله تابستون.

یا چپیدن تو خونه هاشون

از سوز زمستون.

.

منتظرت می مونم،

پشت رل

زیر دوش

کنار شومینه

خیره به آینه

جلوی مونیتور

روی بالکن.

.

منتظرت می مونم،

اون موقع که باد دیوونه می شه

یا مه پایین می آد، جاده رو می پوشونه.

.

منتظرت می مونم،

نزدیک سحر

که چشمامو باز می کنم.

یا می بندمشون

وقتی خیلی گذشته از نیمه شب.

.

منتظرت می مونم،

بین غریبه ها

که منو بهم نشون می دن.

پیش رفقا

وقتی

پشت سرم پچ پچ می کنن.

.

منتظرت می مونم،

حتی اگه نخوام.

یا به خودم بگم:

دیگه بریدم.

.

منتظرت می مونم …

از اینجا: http://sopish.blogfa.com/post-136.aspx

بعله! من هم همچین آدم ِ گیری هستم!

ممکنه الان کسی فکر کنه که من عاشق شده‌ام! خطاب به آن عزیز دلبند باید بگویم که اگر تو همچین انسان خوشحالی هستی که چنین برداشتی از یک پست نیمه‌شب آدم گردومغزی مثل من می‌کنی، خوش به حالت! خیلی دلم میخواست جای تو بودم و چنین برداشت‌های دلخوش‌کنانه‌ای می‌توانستم داشته باشم. اما مسئله اینه که اسکیمویی که من باشم چطور ممکنه عاشق بشه درحالی که بعد از 15 روز دوری از اینترنت حالا که برگشته مسنجر صاب‌مرده‌اش کار نمیکنه؟ ها؟ این فکر را با خودت نکرده بودی؟ بدتر اینکه بعد از این همه دوری، از کامپیوترم یک صدای سرفه ناقابل هم درنمیاد که حداقل بتونم بگم این اسپیکرها هنوز نفس آخر رو نکشیدن. در نبودن مسنجر حتی نمیتونم یک ترانه هم گوش بدم که بعد بتونم به خودم بقبولونم هنوز دلایلی برای موندن توی این دنیا وجود داره.

آدرس اینجا رو به چندتا دوست میدم، چون تا این لحظه جز خودم خواننده‌ای نداشته و بالاخره آدم واسه همچین روزای سختیه که با بقیه آدما دوست میشه دیگه. به علاوه میدونم که تا وقتی تبلیغ نکنی کسی پیدا نمیشه چرندیاتت رو بخونه.

همینا رو فقط می‌خواستم بگم.

Advertisements
  1. histasp / اوت 22 2010 8:27 ق.ظ.

    عنوان این پست منو یاد اوون خواننده معروف میندازه که میگه همه جی آرومه….

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: